Nazwa „lora wielka” jest stosowana wobec papug z rodzaju Eclectus. Współczesna taksonomia rozdziela dawniej szeroko ujmowany gatunek na kilka odrębnych taksonów, dlatego właściwą nazwę naukową należy ustalać na podstawie pochodzenia ptaka i dokumentacji. Wszystkie lory wielkie łączy wyjątkowo silny dymorfizm płciowy: samce są przeważnie zielone, a samice czerwone z niebieskimi lub fioletowymi partiami upierzenia.
Najważniejsze informacje
- Długość ciała wielu form: około 35 cm
- Masa wielu form: około 450–600 g
- Samce i samice wyglądają zupełnie inaczej
- Taksonomia grupy została istotnie zrewidowana; nazwa populacji ma znaczenie
Wygląd i pochodzenie
Samce mają zielone upierzenie, pomarańczowy lub żółtawy górny dziób i czarny dolny dziób. Samice są czerwone, zwykle z niebieskim lub fioletowym pasem na piersi i brzuchu oraz czarnym dziobem. Szczegóły wyglądu różnią się między populacjami z Moluków, Nowej Gwinei, Australii i wysp Oceanii.
Temperament i komunikacja
Lory są inteligentne, obserwacyjne i potrafią jasno sygnalizować własne granice. Mogą być czułe, ale nie powinno się zakładać, że każdy osobnik lubi dotyk. Szczególnie ważne jest ograniczanie miejsc przypominających dziuple i innych bodźców nasilających zachowania hormonalne.
Warunki utrzymania i aktywność
Duży ptak potrzebuje długiej przestrzeni do lotu, mocnych naturalnych żerdzi, regularnych kąpieli oraz zabawek do żerowania i rozdrabniania. Codzienny plan powinien łączyć ruch, spokojne szkolenie, kontakt społeczny i możliwość samodzielnego odpoczynku.
Żywienie i zdrowie
Lory wielkie nie powinny otrzymywać przypadkowej „owocowej” diety ani niekontrolowanych suplementów. Jadłospis trzeba dobrać do taksonu, kondycji i wyników badań. W diecie ważne są pełnoporcjowe składniki oraz odpowiednio dobrane warzywa i inne świeże pokarmy; produkty szybko psujące się usuwa się bez zwłoki.
Dla kogo jest lora?
Dla opiekuna, który rozumie potrzebę dużej przestrzeni, codziennej pracy i precyzyjnego żywienia. Efektowny wygląd i reputacja dobrego mówcy nie powinny być głównym kryterium wyboru.
Materiał ma charakter informacyjny. Zmiany żywienia, profilaktykę i postępowanie przy objawach chorobowych należy konsultować z lekarzem weterynarii zajmującym się ptakami.